Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Deli gönül, kanma sakın, güzelliğin geçicidir,
Konmaz bil ki daldan dala, gönül kuşu seçicidir,
Bilirim ki, dünya yalan, candaki rûh uçucudur,
Şerbet değil, bu dünyanın dert zehrini içicidir...

5 Eylül 2009

Onyedisindeydi henüz,
Çekingen, güleç, içten bakışları vardı.
İlk defa gelmişti İstanbul'a,
Denizi ilk defa görmüştü.
İlk gün uzaktan baktı.
Yüzünde, uçsuz bucaksız deniz gibi

Bu gün sevgiler doruğa ulaştı,
Gönlümdeki coşku, bak nasıl taştı.
Sevgiler mayalandı içimde,
Sığmıyor kalbime...

Bir başka olmuş kuşların ötüşü,

Ne güldük sînede açıp, ne de pembe gül gonca,
Ne güldük râyiha saçıp, hep üç yapraklı yonca.
Solduk, kuruyup döküldük bahçelere boyunca,
Güldük, güldürmek istedik, gülemedik doyunca.

Derdi bizi hoyrat eller, koparıp birer birer,

Durdurun bu ayrılık saatini,
Ne olur durdurun zamanı,
Kopmasın bizi bağlayan zincir.
Mâzi bir bulut olmuş eziyor beni,
Kalbimde hasretin sanma ki sönmüş,
Yakıyor beni!

Aşka uzanıp giden yollarım uçsuz,
Bu sevgide bende suç, yüreğim suçsuz.
Gözüm gel gel ediyor, yok diyor kalbim,
Sonbaharımda çiçek açıyor niçin?

Ateşi sardı teni, yanıyor içim,

Bakışları ne duru, nasıl mâsum o gözler?
Cıvıl cıvıl şakıyor, dilinde sanki sözler,
Onlarsız yaşam olmaz, gözler hep onu özler,
Bahçemizde açan gül, papatyadır çocuklar...

Kırgınlık ve kin nedir, öyle bir şey bilmezler,

Ey, gözlerinde sevdanın kuyularına düştüğüm,
Hayatımın çiçeklerini açtırdın gülüşünle...
Sen ki, başımda uçuşan sevda bulutu...

Sen, hece hece dökülen sevgisin dilimden...
Yüreğim suskun şimdi, yağmur sonrası gibi,

Bu gece gelmedin,
Gelmedin bu gece.
Gözbebeklerimde umutlar çırpınıyordu.
Karanlık çöktükce geceye,
Karanlıklar sardı içimi.
Büyüyen gözbebeklerime sığmaz oldu korkular.

ALÂADDİN YAVAŞÇA'YA

Bezemiş şarkıları bin bir derin ilhamla,
Kiminden neş'e taşar, kimi inliyor gamla...

Seslenir zaman zaman yılların ötesinden,