Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Moda'da oturmuşum, kulağım yine seste,
Kadıköy'ü duyarım aldığım her nefeste.
Dalgalar ninni söyler, okşar gibi meltemi,
Kadıköy'de yaşayıp sevmemek hiç elde mi?
Kadıköy'ü duyarım aldığım her nefeste.

Mahzundu,
Sessizce bakıyordu.
Anlatamıyordu bir türlü
Derdini...
Elindeki kâğıdı büküyor, büküyordu...
Gözleri gözlerimizdeyken

Ilık, esen bir meltem, bir çift kanat sesidir,
Dalgalanıp da koşan denizin bûsesidir.
Ellerimde tuttuğum, sırça, aşk kâsesidir,
Huzura dalamazsam, kime gönül koyayım?

Karanlık gecelerin, sabahı olacak mı?

Bir peri kanadında, sallanır usul usul,
Minicik ellerinden, umutlar açar nasıl?
Açıyorsa goncalar baharda fasıl fasıl,
Mâsum gülüşlerinden gül yağar çisil çisil...

Pembe bir gül yaprağı, o tâzecik ak teni,

Bir bakış hem çıldırtan, mâsum olamaz hem de,
İstemese de kalbim güller açıyor tende.
Bir yanlışlık olmalı, yakışmıyor bu demde.
Kış uykusundan sanki uyandı duygularım,
İstemese de kalbim, güller açıyor tende.

Bir tebessüm olmak isterdim dudaklarında
Mutluluğun rengine bürünüp de ben,
Gözlerinde ışık olup parlamak,
Işıl ışıl bakmak gözlerinden hayata...
En güzel duygulara bürünerek
Hece hece dökülmek dillerinden,

Deli gönül, kanma sakın, güzelliğin geçicidir,
Konmaz bil ki daldan dala, gönül kuşu seçicidir,
Bilirim ki, dünya yalan, candaki rûh uçucudur,
Şerbet değil, bu dünyanın dert zehrini içicidir...

5 Eylül 2009

Onyedisindeydi henüz,
Çekingen, güleç, içten bakışları vardı.
İlk defa gelmişti İstanbul'a,
Denizi ilk defa görmüştü.
İlk gün uzaktan baktı.
Yüzünde, uçsuz bucaksız deniz gibi

Bu gün sevgiler doruğa ulaştı,
Gönlümdeki coşku, bak nasıl taştı.
Sevgiler mayalandı içimde,
Sığmıyor kalbime...

Bir başka olmuş kuşların ötüşü,

Ne güldük sînede açıp, ne de pembe gül gonca,
Ne güldük râyiha saçıp, hep üç yapraklı yonca.
Solduk, kuruyup döküldük bahçelere boyunca,
Güldük, güldürmek istedik, gülemedik doyunca.

Derdi bizi hoyrat eller, koparıp birer birer,