Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bir güldü, kapatmış pak yaprağını,
Biliyordu yalnız sert toprağını.

Pembe yaprağını aralayınca,
Gülüyor gibiydi sevdâlı yonca.

İki garip oturmuşlar masada.
Neler var bilemem ki
Gönüldeki kasada.
Anlatıyor usul usul:
''Ererken mevsim
Geçen sene hasada,

Bahar çiçek çiçek bugün gönlümde,
Pembe tomurcuklar, ak tomurcuklar,
Yağmurlar çisil çisil şimdi ömrümde,
Etrafımda torunlar, canım çocuklar...

Sevgim katmer katmer sanki gönlümde,

Görmüyordu görürken, sanki kör gözler,
Aynada görünüyor gerçeğin yüzü.
Çözüldü birer birer o kör düğümler,
Aydınlattı güneş, doğruyu, düzü.

Tek tek açıldı sanki sır'lı kapılar,

Bir sonbaharda açtı
Gönül çiçeğim.
Kokusu getirir eski yılları...
Kapalı kalmış tomurcukları...
Kilitlemiş eski hâtırâları.

Göze göz, dişe diş.
Bu nasıl iş?
Sev, sevgi al,
Yürekte kal.
Ver, cömert ol,
Mert ol.

(Çocuk Şiiri)

Bahçede kedi yavrusu,
Bulamıyor mama ve su.
Daha bak anne kuzusu,
Nasıl da gelmiş uykusu.

Günaydın, günümün aydınlığı,
Günaydın, kalbimin neş'esi...
Kâh başımın ağrısı,
Kâh içten gülüşüm...
Dönen gençliğim,
Doğan ümidim...

Bu görünmez duvar,
Bu kayalar...
Yığın yığın yığılsalar,
Kaybolmaz hatıralar...
Bakarsa bir köşeden nemli gözler,
Bir acı gülüş, yüreği yakarsa,

(Akrostiş)
Tutuşturmuş sevgileri gönlünde,
İnsanca güzellikleri.
Melekler gibi bakışları,
Sanki sarılıyor gözleriyle.
Ansızın dağılıyor kederler,