Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Elde tüfek,
Gözlerde kin, neden bu?
Kimin hakkı var hayatı bölmeye,
Bir kısacık adıma, dur, demeye...
Öyle küçük, hazır değil ölmeye...
.....

Yollar var, alır götürür.
Hüzün kokar...
Yollar var; seni getirir...
Umut açar,
Çiçek kokar...
Araya hasret girse,

Eski ahşap yalının penceresi açıldı,
Bir çift yeşil, kor gözün hüznü ufka saçıldı.

Taş plâktan ruhu saran nağmeler dökülürken,
Yakıyordu anılar, eskiye götürürken...

Usul usul büyüdüler sessizce,
Tatlı sözlerle geldiler hepsi,
Gönül okşayarak...
Öyle güzeldiler, şeker tadında...
Rengârenk...
Göz okşayarak...

Kayalardan, mermerden yok sanki yârin farkı,
Özlemle dolu günler, ömürde talan oldu.
Dilimden düşmez oldu, hicran anlatan şarkı.
Göz göze geldiğimiz günler hep yalan oldu...

Kuruyup dökülüyor solmuş sevda gülleri,

Gözüme çektiğim sürme gibisin,
İz'in saklı kaldı kirpiklerimde.
Nakşolup işlenen sırma gibisin,
Çiçek çiçek açtın yapraklarımda...

Gözümden yaş olup dökülmüş gibi,

GÜNEŞE DOĞRU

Görünmez olsaydım,
Gelseydim pencerene
Sardunyaların arasından seni görseydim.
Kederliysen, düşünceliysen

Bir çocuk bakışı gözlerinde,
Bir çocuk gülüşü, içten,
Akîde şekeri.
Başında bir bulut,
Pespembe umut…
Dilinde, dudağında titreşir heceler,

Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim...
Böyle başlardı sabahlarım.
İçimde sıcacık bir özlem,
Dilimde adın,
Nasıl severdi seni bu kadın...

Ne solgunsun bugün güzel güz gülü,
Bakışında sanki sönmüş ışıklar...
Kaldırsan yüzüne örttüğün tülü,
Hep böyle yanarmış garip âşıklar...

Gönlün kırık, yârin, seven eliyle,