Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

GÜNEŞE DOĞRU

Görünmez olsaydım,
Gelseydim pencerene
Sardunyaların arasından seni görseydim.
Kederliysen, düşünceliysen

Bir çocuk bakışı gözlerinde,
Bir çocuk gülüşü, içten,
Akîde şekeri.
Başında bir bulut,
Pespembe umut…
Dilinde, dudağında titreşir heceler,

Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim...
Böyle başlardı sabahlarım.
İçimde sıcacık bir özlem,
Dilimde adın,
Nasıl severdi seni bu kadın...

Ne solgunsun bugün güzel güz gülü,
Bakışında sanki sönmüş ışıklar...
Kaldırsan yüzüne örttüğün tülü,
Hep böyle yanarmış garip âşıklar...

Gönlün kırık, yârin, seven eliyle,

Düştü damla damla hüzün yağmuru.
Ses verdi anılar, susunca rüzgâr,
Mâziden duyulan hazin bir şarkı,
Hem sana, hem bana kaldı yadigâr...

Gönlümde kanayan yaralarım var,

Kadın, bir çiçektir, dalında gonca,
Hoş tutarsan sever, ömür boyunca.
Hele bir de huyu güzel olunca,
Gönül tabağında balmış kadınlar...

Üzülürse biraz, gözünde buğu,

Bir bulut karartmışsa dünyanı,
Gölgeler sarmışsa duyguları,
Kanat aç göklere...
Git gidebildiğin kadar...
Unutma!
Bulutların ardındadır mutluluk...

Koyu karanlıklara yuvarladın beni…
Düştü ruhum uçurumlardan…
Döne döne gidiyorum en dibe…
Uzanırsa elim tutma artık,
Vazgeçemem bilirim,
Sakın dönüp bakma ardına…

Köhne bir dükkân, küçücük oda,
Tombul madam oturuyor önüne bakıp,
Çilli boynunda bir sürü boncuk,
Tezgâhın ardında mahzun bir çocuk...

Şıkırdıyor kollarında bilezikleri,

Bu sabah, uyandım birden kapının ziliyle,
Rüyama güldüm...

Yengemle ben,
Yüksek bir yerden,
Üst üste dizilmiş yorganların üzerine atladık bir çocuk gibi...