Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

O kapkara kirpiklerin sevdâ süpürür,
O ne candan, sevgi dolu bakış yâr...
Yüreğimi alır, alır götürür,
Gözlerinde türkü türkü nakış var...

Yâri görüp yanakları allanır,

Gözlerinde seyrettim aşkın en güzelini,
Sevdâyı yudum yudum avuçlarından içtim.
Sesinden dinliyorum, aşkın en ezelini,
Bir ömür beklemişim, sonunda seni seçtim.

Göğsüne yaslanıp da dinlesem sözlerini,

GÖRMEYİ, SEVMEYİ, VUSLATI ÖZLER…

Gelmedi, gelmedi, yollarda gözler…
Olmadı, olmadı, tutulmaz sözler…

Çalmadı, çalmadı, kırılmış sazlar…

Eller, hüzün ile ediyor vedâ,
Ömür hasadını biçen gidiyor.
Yüzlerde elemli, acı bir edâ,
Sırasını bulup, göçen gidiyor...

Dünyadan ayrılmak,ne desek de, zor,

Beyaz kerpiçten bir ev, yeşil bir bahçe,
Ağaçlarda, kuşlarda esrarlı lehçe.

Yerlerde boyun eğmiş mor menekşeler,
Edâlı sümbüllerde güle işveler.

Uzayan saçlarıma sarılmış, eski anılar...
Âhlarımdan dökülür bitmez acılar,
Saklanmışlar tırnak diplerimde onca çabalar,

Nereye kadar?

Kırılmış aynalar...
Tuz da buz...
Her parçasında bir zerrem,
Kanıyor...

Aynalar...

Bir kırık udum ki bağlanmış dilim,
Mızrap tutan eller uzak mı bana?
Hasretinden bağrım bak dilim dilim,
Sevgimi anlatmak yasak mı bana?

Sıcacık göğsüne koyardım başım,

Bir bir aksa da yıllar seven yaşlanmıyormuş,
Anladım ki ne yapsa gönül uslanmıyormuş.
Duymak için efsûnlu o tatlı duyguları
O yârin sînesine boşa yaslanmıyormuş.

Hadi gel, açık sana aşkla dolu kucağım,

Erciş, Van, cehennem kuyusu...
Taş ve toprak yığınları yutmuş umutları,
Kanı çekilmiş yüreklerin...
Gökleri yırtıyor feryâtlar....
Her yer toz duman...