Bu sabah, uyandım birden kapının ziliyle,
Rüyama güldüm...
Yengemle ben,
Yüksek bir yerden,
Üst üste dizilmiş yorganların üzerine atladık bir çocuk gibi...
Ay, buluttan sıyrıldı yavaşça...
Süzüldü, gecenin siyah saçlarından.
Uzatıp nârin ellerini,
Bir tas yıldız serpti gönlüme bugün...
Işıl ışıl yağdılar.
Takılı kaldı bir çoğu
Kapattım gözlerimi, kendimle sohbet ettim,
Bir gönül hikâyesi, yazdım, ciltlere koydum,
Keder, ıstırap, derdi, çıkartıp yüreğimden,
Hepsini birer birer, alıp sırrını soydum...
Dedim; hergün ısrarla bağrımı yakarsınız,
Bilinmez bir yolculuk gibi,
Girsem düşlerinin içine.
Duygularının arasında gezinsem,
Bilsem, neler düşünüyorsun.
Kederlerin varsa seni üzen,
Tutsam, bir bir atsam beyninden,
Bir başak gibi yükseldi göklere, dimdik...
Toprağın buğusu gibi yükseldi,
Savruldu dualar bulutlara...
Yakan alevdi yakarışlar,
Uzadı göklere sessizce
Ve sustu dil...
ZEYNEP NİLGÜNE
Z Zambaklar açmış, kokuyor baygın,
E En kuytu köşelerde hep sereserpe,
Y YIldızlar gülümsüyor solgun yüzüne...
N Ne zaman düşünsem, aklıma düşsen
İ İnci tanesi gibi, pırıl pırıl gülüşler
N Nur saçan bir bakışla dostlarına gülümser.
C Candan dost, güzel insan, gerçek olsun o düşler,
İ İçimden bir ses ona der ki sensin iyimser....
G Gül bahçesine girip, güllerden sevgi alan,
KARLAR YAĞDI İSTANBUL’A LÂPA LÂPA...
Ah, sevgili komşular.... Ah, güzel gönüllü, can dostlar... Hiç unutulmayacaksınız... Ömrüm oldukça, o güzel anılar ve eski fotoğraflar, yaşatacak hep o geçen günleri...
Yıl 1998... Erenköy’ de yeni bir çevre, yeni taşındığımız bir ev... Bilmediğim bir çevre. Mutaassıp insanların oturduğu bir apartman. Eşim, rahmetli annem ve ben, tatlı bir heyecan içindeyiz. Apartmana girip çıkarken karşılaştığım komşu kadınlara gülümsüyorum. Nedense karşımda sanki bir duvar varmışcasına durgun ve gülümsemeyen yüzler... Tebessümüm dudaklarımda donup kalıyor. Oysa ne umutlarla tutmuştuk bu evi... Ben de bir insanım onlar gibi…
Ev sahibemle tanışıyorum. Başörtülü, sakin bir insan. Ayak üstü konuşmalarımdan, onun da şiir yazdığını, kitap okuduğunu öğreniyorum. Dingin ve gülümseyen bir yüz, bana huzur veriyor.
Yağmur yağıyor dallara,
Yağmur düşüyor yollara,
Yağmur vuruyor camlara...
Dallar kırık,
Camlar kırık,
-
Hüseyin Erdoğan
-
Halenur Kor
Tüm YorumlarŞiirleriniz sevgi dolu duygulu biz okuyucularınızın gönül tellerini titretiyor gönül bahçelerinde rengarenk bahar açıyor ateşe veriyor gönül ovalarımızı sevgi seli olup basıyor Kuylutyorum
ABDÜLHAK HAMİT’İN ŞİİR TANIMI:
İnsan, bazı kerre, hatırına gelen bir hayali tanıyamaz, o kadar güzeldir.
Zihninde uçan bir fikre yetişemez, o kadar yüksektir.
Kalbinde doğan bir hissi bulamaz, o kadar derindir.
Bu acz ile bir feryad koparır, yahud pek karanlık bir şey söyler, ...