Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Görmez beni, baksam ona, gözler yine dalgın,
Hüznüyle o gözler bana bakmaz, yine dargın.
Coşkun sesi gönlündeki kuşlar gibi şakrak,
Söyler deli sevdâları, eyler beni çılgın.

Bilmez gibi, sözler ne de candan, ne de sargın,

Meltem eser gibi bakışları var,
Tatlı gülüşleri güle eş gibi.
Sîneyi inceden yakışları var,
Ufukta ısıtan bir güneş gibi...

Karadır gözleri, manolya tenli,

Yüreği sıcacık, sevgilerle dolu, insanlık için çarpan nice güzel insanlar vardır. Samimiyetlerini, sıcacık sevgi dolu yüreklerini, onlarla konuşmadan bile hissederiz. Çoğunun bakışlarında gizlidir bu güzellikleri...

Hayat tesadüflerle doludur. Bazen bu yolda öyle insanlarla tanışırız ki, kırk yıllık dostumuz, arkadaşımızdan daha yakın hissederiz. Sevgili Nimet Hanım da bu muhteşem yüreği, içten sözleri, sıcacık bakışları ile onlardan biri. Resmine bakınca, arada mesafeler olmasa, hani kuş olup kanatlanıp balkonuna konuversem diyorum... Şiirlerine, hayat görüşüne, içten dile gelen yazılarına hayran olmamak mümkün değil. Sanıyorum ki, pek fazla konuşulmadan bile, yanında olabilmek, yüzünü, tebessümünü görebilmek, hele hele de, muhteşem hayâl dünyasının kapıları aralıksa, o kapıdan başımızı bile uzatmak ne güzeldir kim bilir?

İç dünyası öyle engin ve güzel ki, yanında huzur duyulmaması imkânsızdır, biliyorum. Karamsarlığa düşen birinin, onunla birazcık sohbeti, gülümseyen yüzüne bakması güneş doğmuşcasına ısıtıverecektir yüreğini, bunu da tahmin ediyorum.

(Akrostiş)
Ne hoştur, ne yumuşak mavi bakışı,
İnci gibi gülerken ruha akışı.
Melekler gibi huyu, öyle temiz, saf,
Etrafı aydınlatır ışık her taraf.
Titrerken yüreğinde tüm güzellikler,

Sana gönlüm gül gül,
Sana sevgim dal dal,
Al öğretmenim, al, al...

O yok,
Bu yok,
Şu yok!
Her şey hep yasak!
Bilmiyorum canım, şimdi ne yapsak?
Zaten, hayat zehir, hüzün ve acı,

Yüreğimi dalga dalga saran,
Bir güneş ki, batmadan hep ısıtan,
Bazen çiçek çiçek bahar,
Bazen yaprak yaprak uçuşup, dökülen hazan,
Düşlerimde beklediğim en tatlı ansın...

Mor dağlar ninni söyler, yaramı bağlar,
Rüzgârlar seni, seni fısıldar bana.
Nehirler sırdaşımdır, durmadan çağlar,
Söylerken türküsünü hep yana yana…

Görürüm gözlerinde elemi, derdi,

Kim vurdu gönlümdeki şakıyan şen kuşları?
Susmuş tüm evren sanki, sular sessiz akıyor.
Yürekten atamadım, sensiz geçen kışları,
Bir acı ki, rûhumu alev alev yakıyor...

Hasret gülleri açtı, sarı sarı bahçemde,

Dar geliyor günler,
Saatler sıkboğaz...
Sevgiler kör kuyularda...
Kalem, kelimeleri saçıyor...
Düşmüş cümleler yerlere,
Toplayamıyorum...