Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

O yok,
Bu yok,
Şu yok!
Her şey hep yasak!
Bilmiyorum canım, şimdi ne yapsak?
Zaten, hayat zehir, hüzün ve acı,

Yüreğimi dalga dalga saran,
Bir güneş ki, batmadan hep ısıtan,
Bazen çiçek çiçek bahar,
Bazen yaprak yaprak uçuşup, dökülen hazan,
Düşlerimde beklediğim en tatlı ansın...

Mor dağlar ninni söyler, yaramı bağlar,
Rüzgârlar seni, seni fısıldar bana.
Nehirler sırdaşımdır, durmadan çağlar,
Söylerken türküsünü hep yana yana…

Görürüm gözlerinde elemi, derdi,

Kim vurdu gönlümdeki şakıyan şen kuşları?
Susmuş tüm evren sanki, sular sessiz akıyor.
Yürekten atamadım, sensiz geçen kışları,
Bir acı ki, rûhumu alev alev yakıyor...

Hasret gülleri açtı, sarı sarı bahçemde,

Dar geliyor günler,
Saatler sıkboğaz...
Sevgiler kör kuyularda...
Kalem, kelimeleri saçıyor...
Düşmüş cümleler yerlere,
Toplayamıyorum...

Bir tebessüm saklanmış dudaklarında,
Ara sıra eğilip de bakıyor bana.
Bu mutluluk gülüşünü her zaman sakla,
Yüzün keder ile sakın solmasın.

Acını, öfkeni, gözyaşlarıyla,

Ağzı açık, dalgın dalgın bakıyor
Gelene geçene bu çöp kutusu.
Ya içine atılmış izmaritler,
Ya da buruşuk kâğıtlar kucak dolusu…
Ne kadar doysa da tıkılıyor hep
Ağzına kadar da dolsa midesi.

Nasıl yorgun eller?
Sarılmış birbirine,
Dertleşiyorlar.
Beşer kişilik iki dost aile.
Avutuyorlar okşayıp,
Uyumlular küçüğüyle, büyüğüyle.

Çıkar idin yüce dağın ucuna,
Şimdi taş dayanmaz senin acına,
Atılan her bir söz, gider gücüne,
Başın yücelere erdi mi gönül?

Taşlar yağdı yüreğime, hiç sekmez,

Yağmurların kokusu var, kokladığım saçında,
Bir eylül sabahı gibi, gamlı bakar gözlerin,
Sevdâ bülbülü gibisin, soruyorlar kaçında,
Bir gurbet mektubu gibi içilir ah sözlerin...

Zaman duruyor gibi yâr, mesteden bakışınla,