Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Ey, gönlümün içli kuşu,
Ey, nefeslendiğim.
Susayıp kandığım
Bereketli çeşme...
Bembeyaz bulutlarının kollarına uzanıp dinlendiğim
Göklerimin salıncağı.,

Yüreğimde dursun sevgin, emânet,
Hasretini ellerime koy da git...
Kalsın, mahzun bakışların yadigâr,
Yüreğini, şüphelerden soy da git...

Kalmasın yâr, gözlerin hiç geride

Anaların derin bir bakışı vardır,
Alev alev tüter, hep yanar gibi.
Yüreğe yol bulan akışı vardır,
Derinden çağlayan bir pınar gibi...

Gönlünde sızıdır, acıdır gurbet,

Aç kollarını,
Atılıp da bir çocuk gibi ağlamak istiyorum!
Bak bana,
Gözlerinde sevdâlara dalmak istiyorum!
Tut ellerimi,
Sımsıcak ateşinle yanmak istiyorum!

Sevgin, muhabbet, şefkatin
Olmasaydı hiçtim anne,
Sen dolu testiydin senden
Güzellikler içtim anne!

Bir ipek kozaydı gönlün

Çok severim ben atları,
Vardır sanki kanatları.

Yeleleri uçuşuyor,
Bak, rüzgâr gibi koşuyor.

Bilse gönlüm, onla geçmiş tek günüm sermâyedir,
Şimdi sensiz, hasta, bîtâp, meskenim meyhânedir.

Hayra yorsam bir rüyâdan arta kalmış günleri,
Onda kalbim parçalanmış bir kırık peymânedir.

Bir güldü, kapatmış pak yaprağını,
Biliyordu yalnız sert toprağını.

Pembe yaprağını aralayınca,
Gülüyor gibiydi sevdâlı yonca.

İki garip oturmuşlar masada.
Neler var bilemem ki
Gönüldeki kasada.
Anlatıyor usul usul:
''Ererken mevsim
Geçen sene hasada,

Bahar çiçek çiçek bugün gönlümde,
Pembe tomurcuklar, ak tomurcuklar,
Yağmurlar çisil çisil şimdi ömrümde,
Etrafımda torunlar, canım çocuklar...

Sevgim katmer katmer sanki gönlümde,