Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Çocukluğum,
Güle oynaya koştuğum yemyeşil yollarda,
Döne döne kaybolan topaç...

Gençliğim,
Avuçlarımda ateş,

Her dem açan bir gül gibi, râyihalar saçıyorsun,
Bilmiyorum neden şimdi köşe bucak kaçıyorsun?
Her kuytuda, gözden ırak, mavi mavi açıyorsun,
Bilmiyorum, neden şimdi köşe bucak kaçıyorsun?

Bahçemdeki çiçeğimsin, gelip gelip yokladığım,

Bir rüzgâr ki savuruyor duman duman yâr beni,
İpekten mi, meltem gibi okşayan o güzel el,
Koşsam sana, ayrılmasak, bırakmasam yâr seni,
Seni sevmek, sana kanmak, senle dolmak ne güzel,
Senle olmak, sende kalmak, sende ölmek ne güzel...

Sımsıcak bir gün doğdu kalbime, bakışından,
Yüreğime, su gibi çağlayıp akışından.
Güneşi, yıldızları doğdur, vazgeç kışından,
Aşkın tomurcukları, bakışlarında açsın...

Saçaklarda tünedim, yaralı bir kuş gibi,

Bu çileli başı her gün kederlere salan dünya...
Sevenlerim gitti bir bir, sevdiklerim alan dünya...

Neden; hiç sevmez mi beni, hayâllerim çalan dünya? ,
Ellerim boş, kalbim sızı, ümîdimdir kalan dünya...

Ne sen unutursun, istesen beni,
Ne ben unuturum sevgilim seni.
Duydum ki, darıldık sanmışlar bizi,
Hasretle beklerim sıcak bûseni...

Ellerin elimi bırakır mı yâr?

Güneş doğarken, sabah esintileri okşasın alnınızı,
Eğilip öpsün.
Ellerinizde açan bin bir çiçeğin kokusu yayılsın çevrenize...
Gülümsesin dudaklarınız, yüzünüz,
Sabahlara şen şarkılar dökülsün dilinizden...

Şair dost arkadaş
NURTEN BOZ HÜREL'E bir küçük armağan...

N Nurdan çağlayanlar ki, dökülür ışık ışık,
U Uzanıyor her yere fırçasından rengârenk.
R Rüya gibi her motif, hülyalarla karışık,

Elim bağlı biliyorum,
Kolum bağlı biliyorum.
Gönlümü bağlayamazlar,
Yar, sen bağlama dilimi!

Yürek dağlı biliyorum,

Gözlerim dalıyor da pencereden,
Titrek bir iki ışık
Gecenin karanlığında
Benim gibi yalnız,
Üşümüş...