Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bir şirin kız Üsküdar'da gezer, dolaşır,
Bilsen ona pembe renkler nasıl yaraşır.
Üsküdar'ın güneşi o, gözüm kamaşır,
Salacak'ta şu kalbimi çaldı o güzel,
Yüreğime gizli sevdâ saldı o güzel...

Uçtu kuşlar ardında o dağların,
Yanma gönlüm, ağlama sen, artık sus!
Kızkulesi tutsun senin yasını,
Yanma gönlüm, ağlama sen artık sus...!

Ne dert kaldı kalpte artık, ne de pus,

(Sayın Sedat Umran'a ithaf)

Bir ışık var gözlerinde
Bir çocuk sevinci gibi parlayan.
Alıyor topacını
Döndürüyor gönlünde,

Yarabbim?
Gözümdeki yaş,
Gönlümdeki hüzün,
Kalbimdeki burukluk
Niye?
Soruyorum kendime

Doğruldu adam,
Baktı kocaman ellerine,
Bükülmez bileğine.
Seyretti yumruğunu.
Bir alev yükseldi bacaklarından
Kalbine doğru.

Hüzünlü duruyor tabak
Sırtındaki sahte yükten.
Kucağında mor mor üzüm
Ne tadı var, ne de kendi.
Duygusuz sevgili gibi
Durup da bakıyor hissiz,

Sazlar vurur, inler teller, yanıktır türküleri,
Gönüllerde yanar ateş, sanki gelmiş kışları.
Gamlı bakar, içli içli söyler aşk şarkıları,
Neden, dosttan ve düşmandan gelir sitem taşları?

Saçlarını savururken, güller kokar nefesi,

Karanlık, kapkaranlık bir uçurum...
Oysa dünya ne kadar güzel...
Güneşin sıcaklığı iliklere işlerken,
Kimdir sırtıma buz dağlarını yükleyen?
Şelâlerin sesini duyuyorum...
Coşkun akan nehirleri.

Gönlümde hasretsin, kalbimde ışık,
Seni çok özledim, güzel Malatya.
Çok yer gezdim ama can sana âşık,
Bir gün döneceğim güzel Malatya
İrem bahçelerin çiçeğe durmuş,
Kayısı kokuşlu güzel Malatya.

Neydi bilmem, neydi sorsam, inci yaş dolmuş gözün,
Gölgelenmiş bağ ve bahçen, târumâr olmuş yüzün.
Şimdi sönmüş gökte âteş, sanki kaybolmuş yazın,
Kâinât'ın sırrı, bildim, vazgeçilmez âh hüzün...

Hep bürünmüş gamla keder, dertle yırtılmış şalın,