Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Kıymetli Kardeşim Figen Meltem Ege'ye...

Fısıldadı dağlar, gökler, denizler,
İçinden ağladı buğulu gözler,
Gitti uzaklara, çırpındı kuşlar
Ellerin, düşümde ellerin kaldı,

Güneş battı, işte oturdum yine yalnız,
Hâyal içinde koydum başımı ellerime.
Etrafta çıt bile yok, kederimle ben yalnız,
Yapayalnız otururken sen geldin düşlerime.
Bu karanlık gecede tek sendin arkadaşım,
Dertli saatlerimde yine sendin sırdaşım.

Bir şirin kız Üsküdar'da gezer, dolaşır,
Bilsen ona pembe renkler nasıl yaraşır.
Üsküdar'ın güneşi o, gözüm kamaşır,
Salacak'ta şu kalbimi çaldı o güzel,
Yüreğime gizli sevdâ saldı o güzel...

Uçtu kuşlar ardında o dağların,
Yanma gönlüm, ağlama sen, artık sus!
Kızkulesi tutsun senin yasını,
Yanma gönlüm, ağlama sen artık sus...!

Ne dert kaldı kalpte artık, ne de pus,

(Sayın Sedat Umran'a ithaf)

Bir ışık var gözlerinde
Bir çocuk sevinci gibi parlayan.
Alıyor topacını
Döndürüyor gönlünde,

Yarabbim?
Gözümdeki yaş,
Gönlümdeki hüzün,
Kalbimdeki burukluk
Niye?
Soruyorum kendime

Doğruldu adam,
Baktı kocaman ellerine,
Bükülmez bileğine.
Seyretti yumruğunu.
Bir alev yükseldi bacaklarından
Kalbine doğru.

Hüzünlü duruyor tabak
Sırtındaki sahte yükten.
Kucağında mor mor üzüm
Ne tadı var, ne de kendi.
Duygusuz sevgili gibi
Durup da bakıyor hissiz,

Akşam olunca kalbime
Derin bir yalnızlık çöker.
Ruhum azâp çeken bir kuş,
Ağaç gölgelerinde tüner.

Doğrulur da seher vakti,

Ağlıyormuş benim mahzun bakışlım,
Kirpikleri, pembe yüzde nakışlım.
Bin başak demeti sarı saçları,
Yüreğime girip kor kor yakışlım.

Gülüver de güller açsın yüzünde,