Hakan Gezik Şiirleri - Şair Hakan Gezik

Ayrılık vakti gelip çattı sunam
Bil istedim sen henüz sormadan.
Hala yürek mahkumdur
Hala bir hayale aldanır.
Bu güzel Akdeniz akşamında

​Bu gün nə qəm nə kədər.
Dünya yansın, yer titrəsin,
Arxanızca yerisin dənizlər!

​Meydana gəl, meydana!

Yağmur,
Uzak durma benden.
Bak yollar sensiz karlı.
Sen düşünce yüreğime,
Öyle aheste değil,
Bardaktan boşanırcasına

Aşka hasret kalınır mı?
Kalınır, çıkmaz yollara sapanda.
Yalnızlığa nikâhlanmak bile isteye,
Bile isteye nikâhlanmak, gidenlerin ardından.

Ayları yıllara ekledim,
Sevdiğim...
Yapraklar...
Kuruyup döküldü bahçemde.
Bir tek hâtıran kaldı dipdiri

Gözlerinde okurdum baharı,
Gülüşlerinde o derin suların.
Karanlık bir gezegendim oysa,
İlk tohumun henüz çatlamadığı...
Yapma!

Bazen delice severken de çekip gider aşıklar.
Fırtınada sinmiş bir kedi kadar aciz
Kırmamak adına gider, hezimeti sineye çeker.

Ne garip aşk ile çekip gitmek.

Ne yaptıysam olmadı;
Yâr'e kavuşmak mümkün olmadı.
Kör kuyulara döndü de gönül,
Affa mazhar olmak bize nasip olmadı.

Yâr, cefan da ihsanın da kabul.

Yâr sardı beni kollarıyla.
Cennetteyim bugün
Açıldı Firdevs kapıları
En önde ben adımımı attım sandım.

Yâr sardı beni kollarıyla.

Kemençeler vurdular yine kendilerini
Dağlara, taşlara.
Pervane olam, kul olam kapında.
Kız vurgunum anlasana.
Kaçalım gel bizim dağlara