Sen geciktin… ben çoktan dağıldım
Topladım kendimi, sessizce ayrıldım
Ne büyük sandım seni, ne de vazgeçilmez
Şimdi bakıyorum da… abartmışım seni
Bir ben vardım bekleyen
Güneş de yoruldu dönüp durmaktan...
Her sabah yeniden doğup,
Aynı ufka batmaktan.
Ben ise yoruldum,
Bir gün gelir diye beklemekten.
Güneş de yoruldu dönüp durmaktan...
Her sabah yeniden doğup,
Aynı ufka batmaktan.
Ben ise yoruldum,
Bir gün gelir diye beklemekten.
Bir sabah eksik uyandım hayata
Bir yanım gece kaldı, doğmadı sabaha
Aynalar bile yüzümü tanımıyor artık
Gözlerimde sen varsın… ben yokum sanki
Senden sonra ben…
aynı ben değilim artık.
Bir sabah eksik uyandım hayata,
bir yanım gece kaldı,
Bir sabah eksik uyandım hayata
Bir yanım gece kaldı, doğmadı sabaha
Aynalar bile yüzümü tanımıyor artık
Gözlerimde sen varsın… ben yokum sanki
Yıllar geçti… saçlarıma sessizce düştü aklar
Adını anmadım ama, içimde kaldı izler saklar
Bir yabancı gibi baktım aynadaki yüzüme
Sen gitmişsin çoktan… ben hâlâ o günde
Senden sonra ben…
Sessizliği öğrendim…
Senden sonra ben, aynaya baktım
Kırık yanımı ilk kez anladım
Ne senden kaldım, ne de eskiden
Gittin yıllar geçti aradan
Ben sensizliği büyüttüm zamanda
Adını sildim dudaklarımdan usulca
Ama içimde bir ses haykırır hala
Adını sildim dudaklarımdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!