Senden Sonra Ben Son Söz

Senden sonra ben…
Sessizliği öğrendim…

Senden sonra ben, aynaya baktım
Kırık yanımı ilk kez anladım
Ne senden kaldım, ne de eskiden
Kendi içimde yeniden doğdum

Bir zaman “biz”dik, şimdi hatıra
Adını sildim yavaş yavaş kalbimden
Ne kızgınlık var, ne de bir yara
Sadece iz kaldı derinlerden

Senden sonra ben… öğrendim yalnızlığı
Karanlıkta buldum kendi ışığımı
Sen ve ben bitti… ama ben bitmedim
Kırıldım sadece… eksilmedim

Geceler sustu, içim konuştu
Her acı bana bir şey öğretti
Sevmek yetmezmiş bazen anladım
Gitmek de bir tür cesaretmiş

Senden sonra ben… başka biriyim
Eskisi gibi değilim, değiştim
Sen bir hikâyeydin, bu son cümle
Kapattım defteri… bitti böyle

Senden sonra ben…
Artık benim…