Kapı kapanırken bir şey koptu içimden
Sesin değil… yokluğun kaldı derinde
Bir iz bıraktın, silinmiyor hiçbir yerden
Ne yana dönsem… sen varsın içimde
Bir sıcaklık var sesinin kıyısında
Ama içimde fırtına aynı anda
Sevgi mi bu, yoksa ince bir veda?
Söyle, hangisi saklı bakışında
Bir yanım “git” diyor, susturamıyorum
Bir yanım hâlâ sana tutunuyor
Dön desen… koşarım sana
Yandım ama vazgeçemedim asla
Yıllar geçmiş… yüzün aynı
Sadece biraz susmuşsun
Elinde yine o sigara
Benim gibi alışmışsın
Saçlarına düşmüş zaman
Bir akşam kapımı çalsan
Gelsen sessizce
konuşmadan anlardım
Bakınca gözlerine
Gel bir çay içimi
Bu gece başka… kokun var havada
Sanki zaman geri sarar gibi bana
Aynı sokak, aynı suskunluk yine
Ama kalbim ilk kez bu kadar çıplak sana
Adını söylemeden baktım yüzüne
Git… vakit henüz yüzünü çevirmemişken kaderden,
Adım daha düşmemişken alnıma kederden,
Bir iz bile bırakma bu yorgun kalpte,
Zira hatıralar en çok geceleri öldürür insanı…
Uzaklaş… bakışların değmeden ardıma,
Git… bu defa kal demem sana,
Sözlerin yordu, sus artık biraz.
Gözlerinde kaybolduğum o yer,
Şimdi bana uzak, şimdi bana mezar.
Gitme…
Biraz daha kal
Bak, gece bile susmuş seni dinlerken
Adını saklıyorum içimde derinden
Gitme…
Biraz daha kal
Defalarca denedim, yine olmadı
Ne yapsam kalbim senden kopmadı
“Git” diyorsun kolay, dilin alıştı
Benim içim yanar… sen hiç duymadın
Söyle aşkım, senden uzak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!