Kaç kere sustum, yine olmadı
içimde ne varsa senden yana kopmadı
“Geçer” dedim kendime, yalan olmadı
Ben içimde yandım… kimse duymadı
Dün gece adını anmadım
Gülden terazi olmaz,
Gülü seven dikenine katlanır.
Sevenin yarası gül olur,
Gönüle batan diken de hatıra kalır.
Hayat bir bahçeye benzer,
Kimi yerinde gül açar,
Güzel gözlü kadın
Belki dünyanın sonu değildi
Ama sen benim sol yanımdın
Herkes biraz eksik severken
Sen şimdi hangi cümlede saklısın
Ben hâlâ yarım kalmış bir virgülüm
Bir geceyi ikiye bölen sesin
Sus desem… yine sana dönerim
Ne aşk diyebildim sana
Bir akşam üstüydü…
Adını içimden geçirdim sessizce
Sanki şehir durdu o an
Sokak lambaları bile sana yandı
Yaktın beni, külüm kaldı
Bir tek adın dilimde kaldı
Gitmek sana çok kolaydı
Benim içim sende kaldı
Gece, ince bir çatlak gibi
sızdı odamın duvarlarına
Adını anmadım
ama yankın dolaştı eşyaların arasında
Bir perde kıpırdadı
Kaç gece bekledim bir haber diye,
Geceler yaslandı kör pencereye,
Meltemin yolunu gözlerken yine,
Ansızın ayazlar vurdu gönlüme.
Bir mektup yazacak eli değince,
Birine geçti demek kolay
Ben de dedim kendime
Adını anmamaya alıştım
Ama susmak unutmak değil
Bazen bir şey oluyor
Gece iner, adın düşer dudağıma
Bir sızı yürür kalbimin ortasına
Seni unutmak bir ihtimal belki
Ama ben… hiç inanmadım zamana
Bir gölge gibi kalmışsın odamda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!