Yıllar geçmiş… yüzün aynı
Sadece biraz susmuşsun
Elinde yine o sigara
Benim gibi alışmışsın
Saçlarına düşmüş zaman
Bir ömür yetmez seni sevmeye...
Bir isim varsa duamda...
O da sensin...
Sen Tanrı'nın yazdığı
En güzel şiirsin
Bir ömür yetmez seni sevmeye...
Bir isim varsa duamda...
O da sensin...
Sen Tanrı'nın yazdığı
En güzel şiirsin
Fırtınalı aşklardan çıktım ben,
Saçlarımda rüzgâr, gözümde yağmur.
Her veda biraz daha büyüttü beni,
Her yara bıraktı sessiz bir gurur.
Sevda sandım nice yalanı,
Seni öyle bir severim ki
Ben gibi kimse sevemez
Çok güçlü dursam da karşında
Bir şüpheyle yıkılır içim
Sen hiç görmedin sustuğumu
Bir akşam kapımı çalsan
Gelsen sessizce
konuşmadan anlardım
Bakınca gözlerine
Gel bir çay içimi
Bu gece başka… kokun var havada
Sanki zaman geri sarar gibi bana
Aynı sokak, aynı suskunluk yine
Ama kalbim ilk kez bu kadar çıplak sana
Adını söylemeden baktım yüzüne
Git… vakit henüz yüzünü çevirmemişken kaderden,
Adım daha düşmemişken alnıma kederden,
Bir iz bile bırakma bu yorgun kalpte,
Zira hatıralar en çok geceleri öldürür insanı…
Uzaklaş… bakışların değmeden ardıma,
Git… bu defa kal demem sana,
Sözlerin yordu, sus artık biraz.
Gözlerinde kaybolduğum o yer,
Şimdi bana uzak, şimdi bana mezar.
Gitme…
Biraz daha kal
Bak, gece bile susmuş seni dinlerken
Adını saklıyorum içimde derinden
Gitme…
Biraz daha kal
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!