Duman Arası Şiiri - Hakan Dağlı 2

Yıllar geçmiş… yüzün aynı
Sadece biraz susmuşsun
Elinde yine o sigara
Benim gibi alışmışsın

Saçlarına düşmüş zaman
Ama gözlerin hâlâ aynı
Ben seni unutmadım ki
Sadece sustum… hepsi bu yani

Bir yabancı gibi durduk
İki adım var aramızda
Oysa bir ömür vardı
Kaybolan o yıllarımızda

Ne sen sorabildin “nasılsın”
Ne ben diyebildim “kal”
Duman gibi dağıldık biz
Rüzgâr aldı… masal

Duman arasında kaldık biz
Ne yakın ne uzak şimdi
Bir sigara yaktık aynı anda
Ama içimiz daha dumanlı

Göz göze geldik… sustuk yine
Sözler boğazda kilitli
Yıllar geçti ama bak hâlâ
Aşk yerinde… gizli

“İyi misin?” diyemedim ya
En çok ona yandım ben
Bir adım atsaydın keşke
Yıkardım bütün geçmişi ben

“Gel” desen gelirdim belki
Ama gurur işte… susturdu
İki yabancı gibi şimdi
Aynı kader buluşturdu

Bir kibrit yeterdi belki
Yeniden başlatmaya
Ama biz hep sustuk işte
Yanarken içten içe…

Duman arasında kaldık biz
Yarım kalan bir hikâye
Bir sigara yaktık yine
Ama yanamadık birlikte

Göz göze geldik son kez
İkimiz de kaybettik
Sen beni… ben seni değil
En çok kendimizi sildik…