Sen geciktin… ben çoktan dağıldım
Topladım kendimi, sessizce ayrıldım
Ne büyük sandım seni, ne de vazgeçilmez
Şimdi bakıyorum da… abartmışım seni
Bir ben vardım bekleyen
Bir de sen… hep erteleyen
Şimdi gelmişsin diyorsun ki “neden?”
Cevap basit: artık istemeyen
Kapıyı çaldığın an… yanlış zaman
Ben çoktan çıktım o hikâyeden tamam
Ne geri sarar bu, ne başa döner
Ben bitti dediysem… biter o defter tamam
Adımı anma boşuna, yankı yapar
Kalbimde yer yok, doldu o kadar
Seninle olan ben… çok eskide kaldı
Şimdi başka biri var: kendini bırakmayan
Sen ihtimaldin, ben gerçek sandım
Biraz sen vardın, çoğu ben yandım
Kaybettin dediğim an değil aslında
Ben vazgeçtiğim gün… sen çoktan kaybettin
Kapıyı çaldığın an… yanlış zaman
Ben çoktan çıktım o hikâyeden tamam
Ne geri sarar bu, ne başa döner
Ben bitti dediysem… biter o defter tamam
Hakan Dağlı 2
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 23:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!