Hak Meydanı Şiiri - Mehmet Balıkçı

Dayısı olanın değil, alın teri dökenin sözü geçsin,
Makam değil vicdan büyütsün insanı.
Kürtlüğün yiğitliği dağlar kadar vakur dursun,
Türklüğün merhameti sarsın dört bir yanı.

Aynı göğün altında, aynı toprağın çocuklarıyız,
Birimizin acısı diğerinin yüreğine değmeli.
Adalet öyle bir nimet değil, mecburiyettir,
Hakkın terazisi herkese eşit eğilmeli.

Kürt'ün onuru, Türk'ün cesareti kardeş olsun,
Kin değil, hakikat yürüsün aramızda.
Mazlumun duası yükselirken göklere,
Zalimin sarayı çöker kendi hırsıyla.

Ne soy üstün kılar insanı, ne makam, ne servet,
İnsan insanla büyür, insanlıkla anılır.
Zulme omuz verenler bilsin ki er geç,
Her karanlık hesap bir gün görülür.

Çünkü adalet susarsa dünya eksilir,
Vicdan uyursa umutlar yetim kalır.
Mazlumun ahı yerde kalmaz hiçbir zaman,
Zalimlerin yeri cehennemdir, Hak hükmünü verir.