Güneşin Tohumları

Seher yeli eser, gönle bahâr yakındadır,
Uyan ey Sultan, beklenen rûzigâr yakındadır.

Gecenin bağrına düşmüş nice yıldız söner,
Ufkun ardında tutuşmuş bir diyâr yakındadır.

Kuşların telâşını dinle, çözülür sessizlik,
Her küçük nağmede bin türlü esrâr yakındadır.

Güneş henüz görünmez, gök yine nûra gebedir,
Karanlık incelir artık, o didâr yakındadır.

Gel bugün yolları bırak, bir nefes yanımda kal,
Kalbe kalpten açılan gizli güzergâh yakındadır.

Taşı kaldır; altında solgun bir filiz bekler,
Her kurumuş kökün altında gülzâr yakındadır.

Geç değildir yeşermek, vakti vardır her şeyin,
Kış ne denli sürse de kutlu nevbahâr yakındadır.

Bir güzel söz bırakıp geçsen yeter bir gönüle,
Sesin unutulsa bile tatlı yâdigâr yakındadır.

İyilik kaybolmaz, elbet başka bir kalbe varır,
Damladan deryaya uzanan bir pınâr yakındadır.

Sanma insan yalnız kendi ömrü kadar yaşayacak,
Sevgiyle anılan her ruha bekā yakındadır.

Geceden kalmış serinlik yüzümüzde dağılıyor,
Kapalı her pencereden doğacak envâr yakındadır.

Göçmen kuşlar dönüyor, dallar uyanmak üzredir,
Toprağın kalbinde saklı nice tomâr yakındadır.

İki Sultan aynı ümide doğru bir adım atınca,
En uzak sanılan menzil, o kenâr yakındadır.

Gün doğuşunu yalnız gökte arama ey gönül,
Bir Sultan'ın ayak sesinde intizâr yakındadır.

Açıldı bâb-ı vuslat, iki gönül hem-dem oldu;
Gün doğmadı göklerden, Sultan Sultan'a âlem oldu.