Sütten ak bir eserle aşk tohumu ekildi.
Bereketli Kevser’le tüm kalplerde kök saldı.
Ölü toprağa atan bir diriliş bir doğum
Aşk makamını tadan, baş gösteren her tohum;
Serpilen taze fidan misali boy, boylandı,
Her çeşit, her türden can her biri soy, soylandı.
Gün yüzünü görende giderek orman oldu;
Bir hikmet yağmurunda giderek handan oldu.
Oldu, oldu da heyhat insan tamaha daldı
Önce kendi soyunu kuruttu aha aldı
Bunca nimet içinde kadir kıymet bilmedi.
Bir nefis ateşinde yangın ahret bilmedi.
Yaktı, yıktı ormanı, aşka kin aşıladı
Tuttu, tüttü dumanı, aşka kan karşıladı.
.
.
.
Aşk, dönüp Yaradan’a tekrar tekrar yeşerdi.
Hamd, sena yalnız O’ na; her canlı bir beşerdi.
26.01.2024
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 15:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!