Aşk Özge Güzel Şiiri - Mesut Tütüncüler

Sözüm meclisten dışarı...
Bir meclis var "Mesutça",
özüm meclisten içeri...
Bakmak lazım görmek için,
görmek lazım bilmek için,
bilmek lazım aşkı bulmak için,
bulmak lazım âşıkta, maşukta "sen" olmak için...

Hey dünya ehli!
Sözüm sana!
Ömür gelip geçiyor, kulak ver cana.
Bir can var bu ten kafesinde;
ne diyor, dur da dinle hele!
Vazgeçmek, yıkıp yok etmekse niyet;
bundan kolayı ne var şayet?
Lâkin kendini bilmek başka...
Kendini bilen, nereye ait olduğunu bilir.
Nereye ait olduğunu bilen, makamını sahiplenir.
Makamına sahip çıkan, Hakk’ı bilir;
Hakk’ı bilene Hak, koşarak gelir...

Yılmadan,
gönül kırmadan yaramıza sarmaksa niyet;
bundan daha çetini ne var, heyhat!
Sevmek başka...
Sevgiyi bilmeyen sevgiden anlamaz.
Anlamayan ile aynı sofraya oturulmaz.

Âşığın derdi aşk şerbetini içirebilmektir,
oysa onların emeli kadehe zehir katabilmektir.
Sevmek, sevilince güzel.
Sevilmek, sevmekten de güzel...
İkisi tek canda birleşip "aşk" olunca güzel,
aşk, gönülde özge güzel!

Sözüm meclisten dışarı...
Bir meclis var "Mesutça",
özüm meclisten içeri...