Âşk ve Korku Şiiri - Mesut Tütüncüler

Korkular besleyerek büyüttük senelerce
Geçer bir sebep bulup bağlamıştık ipini.
Heyhat, boşalıp, kudurdu çoğu gecelerce,
Sorduk kim temizleyip saracak tahribini!

Hırpalayıp kırınca korku niyetimizi,
İyiliklerimiz kendini gizledi bir, bir.
Evvel sevgi ekilmişti kalp cihetimizi,
Yokladık, hâlâ taptaze kokuyordu zahir.

Rabbim Allah çok şükür, vecdle ki zikredince,
Mücbir bir sebebe bağlanmıştı her bir korku.
Elimizde olmadan çok sevip şükredince,
Niyetle başladı aşk; tekbirle gitti kuşku.

Elhamdülillah...

5.12.2023