Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

...Ve sen,
Kırmıştın benim gönül sırçamı,
Kurduğumuz hayallerin suya düşmesiyle,

"Annedir"
Kadın
bir dünyadır
her dilde tüm değerleri

Yolunda gençliğim sönsede yine
Içimde kız senin aşkın var yeter
Baygınlık çöksede kirpiklerine
O kumral saçlarla beni sar yeter.

İnsan örnek alınası varlıktır
Topladım kendimde çıkarsızlık olan
ne varsa
Çıkarsızça çıkarlar karşısında

Sevgimi hiçbir zaman susturamadım,
Neymiş benim bu bitmeyen ahım.
Hangi bahçesinden koparılan güle yanmışım?
Sevgimi paylaştım kimse doymadı,
Yüreğimin yara içinde olduğunu kimse anlamadı.

Sevgi...
ne kadar hoş ne kadar naif...ne kadar sıcak...ne kadar zengin bir kelime..
Ve aynı zamanda çok güçlü...etkili herkese ama herkese,can ve yürek taşıyanlarda olması gereken bir duygu...
Açamayacağı kapı,yıkamayacagı,kale ve iyileştiremeyeceği hasta bile yoktur...

Gerçek sevgi herhangi bir zamana sığdırılamayacak kadar kutsaldır.
12.06.2020

... Ve gördü.
Bu ne güzellik dedi gördüğü halde,
Güzelliği sevmeyi bilmedi

Sevgi,
Sevgi yolunda,
Sevgiye seninle  kalp olmak
Ne güzel.
Gam doluydu yüreğim,

Ben yazdım,
Sen okudun,
Şairi sen idin,
Şiirini ben karaladım.