Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

...Ve
sen benim diğer yarım olamazsın,
ben de sende tamamlanamam.
Çünkü biz, bir bütünün iki yarısı değildik hiçbir zaman.

Özümse özümse  özünü kendini bul, kaybolmadan özün başka ellerde,
özentilerin içinde
yok olmadan..

Dinle bak yar,
Sanki ölmüşüm gibi,
ölüm fermanımı
yazmışlar kara bir tahtaya.

Zaman durdu sanki;
hüzünlerin eteklerinden sarkıyor içim.
Öyle ki, içim dışıma küsüyor

Bir şiir okuyayım  diyorum sana,
Seni anlatan.

Hiç eyledin
Gece"yi küfür bana göre değil
o yüreksizlerin işi
özlüyorum diyen dilim"de

Uyuyup geçer sanmıştım,
Uyanırken kendi uykumdan.
Yürüsem geçer mi

En güzel şiir olmuştu
o gün,

Ve sen duy gör artık, sesini çıkarmayan sessizliğe ses nefes ol artık.
Her şeyi biz biliriz ya, her şey bizim olsun isteriz. Bunu hiç düşündünüz mü? Biz neden bu kadar bencil bir toplum olduk. Uzun zamandır sesiz kaldığım bir konuya artık değinmek istiyorum. Sosyal medyalara bakıyorum sayfa sayfa paylaşımlar hep bencillik dolu ya, kendi çıkarları için her şeyi istiyorlar. Hasta olmuş geçmiş olsun, bekliyoruz. Çocuğu hasta veyahut bir takdir almış tebrikler bekliyoruz. Fakat şunu unutmayın, sizlerin bizlerin de olduğu kadar bu çocuklarımızın bir birey olduğunu sormadan onların haklarına girmemek gerekiyor diye düşünüyorum.
Veyahut cuma günü mesajları ben bu yüzden kaldırdım sayfamdan!

Bana daha borcun var
yalan olarak.
Söyleyemediğin sevda borsadan..!
Oysa benim sana verebileceğim