Kolumu kanadımı kırsan da,
Sana beddua etmiyorum.
Yüreğimin kıyısından bile geçmedin
yaralarım kanarken,
Nasıl anlatsam bilmem,
Soğuk bir yürek sancısını,
Bu yorgun kalem ısıtmaya çalışır mı ?
Ruhum daralmış pare pare iken.
Sen benim gören gözlerim,
karanlıkla örülmüş gecemde
umutsuzluğun içinden sızan
yüzümü güneşe döndüren hüznümsün.
Anne nasıl olur anlatsana bana,
Sevmenin, koklamanın tadını.
Koparılır mı taze goncalar dalından,
... Ve
Sen öyle görmez gibi yapıyorsun ya,
Hani aklına esince yazıyorsun,
Artık yolun yoluma denk gelmesin diye
Gözlerim kapalı bir boşluktayım sanki,
Hissiyatını yitirdiğim duygularım
ölmüş sana karşı!
Eskiden bedenimin her hücresinde sen varken;
-
Erhan Tığlı
Tüm YorumlarGüzel şiirlriniz hep sürsün, yüzünüz de daima gülsün.