Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Ölüm ayrılığını sevdiklerim'den uzak,tutamam ki; En sevdiğim öyle emretmiştir.!

Yürek üşürken kışa şiir yazılır mı?
Ellerin titrer, kalemin yazmaz ki.
Kara dutun lekesini kendi yaprağı çıkarırken.

"Seni bıraktım her şeyinle
oluruna..
Ne senden kopabildim,

Gök kubbe çatlamış gibi bu gece,
barut kokusu çökmüş şehrin omuzlarına,
insanlık suskun bir taş gibi ağır,

Çenesi düşük olur
ağzı bozuk olanın
Kırılganlığın ise ağzını bıçak
açmaz..

…Ve
bırakırsam gülmeyi,

Not defterime baktım bugün.
Artık sana ait notlar düşmeyi
bırakmışım hem defterden

Ölüyormuş gibi oluyorum.
sana her baktığımda
sanki ilk defa,

Yaşarsam,
ömrümden ömrünüze
bir serinlik üfleyeyim

Öyle bir düştün ki ömrüme,