Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

... Ve
Biliyordu sordu Şiir niye dedi
dedim ki?

Ve ben,
Noktasız virgülsüz olsun diye sevmedim
seni.
Ne nokta ne de virgül koymadım

Herkesin ateşi,
farklı dumanlar çıkarır.

İçim sızıyor.
Hiç hissettin mi,
yüreğinin bedenine sığmadığını?

Öğretmen demek,
ilmin gölgesinde yeşeren bir gönül demektir.
Kalemiyle değil, kalbiyle yazar
öğrencisinin kaderine ışığı.

İnsana, insan olmayı öğretmek beyhude bir çabadır. Ancak ve ancak insanın biri doğarak diğeri de severek insan olmayı öğrenecektir.
20.08.2021
~Gülay Özdemir ~

... Ve sen okumak istersen
Benim kitabım sevgi aşk kokar.
Okursan içinde sevgiyi aşkı ve kendini, bulursun güzellikleriyle..

Ölüm ayrılığını sevdiklerim'den uzak,tutamam ki; En sevdiğim öyle emretmiştir.!

Yürek üşürken kışa şiir yazılır mı?
Ellerin titrer, kalemin yazmaz ki.
Kara dutun lekesini kendi yaprağı çıkarırken.

"Seni bıraktım her şeyinle
oluruna..
Ne senden kopabildim,