Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Kırıktı sevgiler, tıpkı zamanlar gibi,
sıcaklığını yitirmiş eski bir eşya kadar sessiz,
üzerinden yıllar geçmiş başka şehirlerde
kırık kalplerin gölgesinde unutulmuş.

Herkes kadar dertli,
herkes kadar neşeli ol.
Yine de umduğun yerden değil;
geldiğin yerden sev,

Beni bana sorma fazlası ile, karışık bu aralar.
Artık kırılmaları bırakalı çok oldu
neden dersen.
Kırıldığım yanlarım düzeldi.

Çok mu meraklıyız neyiz büyümeye?
Bazen ne kadar da yaş almaya takılırız değil mi?
Kırk elli diye söylenir dururuz,
Aslında yaşın pek bir önemi yoktur.

Görmez misin?
Kırkikindi yağmurunun damlasında
Evrene bahar doğuyor.

Bana kırmızıyı anlat.
bir kadında aşktır

Kırmızıya inat siyah giymek gerek

Kızıl gül anlatır mı seni bana?
Kınalı ellerine dokunan kızıl gül...
Kızgın yele değmiş
Esintiyle kızıl saçların gibi savrulan...
Büyüleyici kokusuyla seni hatırlatan...

Bugün ;

Kirpiklerinden topluyorum gülüşünü yıldız yıldız...
Senin sesin olmasa günler böyle güzel olurmu yar...
Mavi iyotun kokusu sinmiş nefesime,