Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Kalmadı sokakta insanlar
sığındı kahvelere,
Kahvenin çayın deminde koyu sohbetler demleniyor.
Artık sokaklar gözlerim gibi ıslak,

Çığırtkan bir zaman
yorgun insanlık.
Acımasız zaman imkansız yollar,
birbirine benzer, birbirini tamamlar.

Çığırtkan bir zaman bu;
yorgun insanlığın gölgesinde uzayan bir çağ.
Acımasız zaman, çıkmaz yollar…

Çalmasın,
Şehir yorgunsa,
Sokaklar ıssızsa;
Gecenin sessizliğinde gözlerim dingin olsun.

BAYRAM

Kalbi hep güzel kalanlara,

Değilsin ki kimseye benzetemediğim,
Çünkü tüm kimseler sen değil ve ben sendeki beni,
Bir yere koymak için sevmeyi
seçmedim.

...Ve sen,
Hiç adını denizlere düşürdün mü?
Okyanuslara kucak açtın mı

Sana meftun yüreğim.
Kalbimi tutsam dilim durmuyor.
Her şeyde sana benzeyen özlemlerim
var.

Bırak yıllar sende iz bıraksın.
Aşk ile dolu şiirlerinle.
24.06.2020

... Ve
Senden bana hiç şiirler olmadı,
Duygulara dökülmüş mısralarda,