Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

İnsan kuş misalidir,
Bitmeyen yolculuğu,
Ondadır gidişleri.

Seni içimde saklıyorum.
Nefesin yüreğimi ısıtıyor,

İnsanoğlu doğum ve ölüm gibidir,
Doğduğun da ömrü aziz olsun denir.
Ölümün de ise toprağı bol olsun,

Ey benim herşeye gücü yetenim.
Ey benim darda kaldığımda, kulunun sıkıntılarını giderenim.
Ey benim kudretine hayran olduğum
Rab'bim.

Uyku uyumak başka,

... Ve
Biliyordu sordu Şiir niye dedi
dedim ki?

Ve ben,
Noktasız virgülsüz olsun diye sevmedim
seni.
Ne nokta ne de virgül koymadım

Herkesin ateşi,
farklı dumanlar çıkarır.

İçim sızıyor.
Hiç hissettin mi,
yüreğinin bedenine sığmadığını?

Öğretmen demek,
ilmin gölgesinde yeşeren bir gönül demektir.
Kalemiyle değil, kalbiyle yazar
öğrencisinin kaderine ışığı.