Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Neydi sendeki;
Hiçbir zaman çözemediğim
Kanmışlığım, yanılmışlığım karşısında!
Kalbindeki sözlerin miydi?
Sahte sevginle övdüğün yalanların mıydı

Çocukları öldürülen bir dünyanın aydınlığı mı olur,
Çocuklara bir günaydın diyebileceğimiz bir dünya yok artık.

Seni soruyorum Telefonda senden
Matem dolu geliyor sesin öbür taraftan
Korkma sen sana emanetsin bende sana
Hayranım hep her sesin alo deyişine

DEĞER KATAN

Kimi yürekler dokundu yüreğime,
dokundukça çoğaldı anlam.
Değerini saklayan ellerdi onlar,

Şu güzelliğe bir bak istersen?
"Allah" ne güzellikler yaratmış.
Herkesi yarattığı gibi

Değer miydi buna?
Ruhumu yordunuz sonununda.
Kıymetini bilmeden yitirdiniz kendi değerlerinizi,
Değersizleştirerek kendi benliklerinizi,
Yorgun düşmüş yüreğimden

Hiç değişmedi,
Değişmeyecek!
Fakir yine fakir,

Sevilmek nedir bilir misin?
Olduğun gibi kendinle ve,
İnsanlarla barışık olmaktır.
İnsanın en derin arzularını anlamak için,

Senin gözlerine bakarken,
İçimde kaç şiir çoğaldım bir bilsen be adam.
Kirpiklerinin gölgesine vuruldum,
Uçsuz bir boşluktayım...