Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Erkenciğim yine bu sabah,
Umutlar yeşermiş doğada.
Kuşların şarkıları sessizliğimi
bozdu,

Şairliğe kalkışma çaya dem veren

Öyle bir baktı ki;
gözüyle değil,
kalbiyle dokundu bana,

Cesur yürekler ölmez,
Uğurlar olsun dedik ama hiçbir zaman yüreğimizden uğurlayamadık.
Cesur yürekler susmaz susmadı.

Nazlı ceylan gibisin,
Menekşe gözlüm.
İnsan bu kadar narin olur mu?

Özlemekten yorulmuş yüreğim,
Ben hazırım, baksana sevda çiçeğim!
Hangi günahın özlemisin
sen?

Sevgisi okşanmayan
ne kadınlar vardır.
Senin, benim bilmediğim.
Onlar çiçeğin ta kendisidir.
Hem acıyı hem sevgiyi bilenlerdir.
Bedenleri sevgiden yapılmıştır,

Çiceklerin ismini aklımda
tutamadığım için
Beni maruz gör,
neden dersen?
Onlar çok narindir

Ne hayallerim var, zaman geçmek bilmiyor, daha çok özlüyorum.
Söyle kaç siir var.
Şubat çatlağı
arasında, bizi anlatan

Bir çırpıda zihnini karıştıran,
Çıkmazlarından kurtulmak için,
Onu içindeki çıkmazlıkta unutup,
Yok, oluşunu izleyerek öyle silersin.