Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

"Bazen aynı yerde olmayabilir,
İnsan
ama aynı gökdedir..
Çünkü bütün evrene yeterlidir,

Bütün şehirlerin içindesin.
Gözlerimizi yüreğimizle
birleştiremediğimiz

Bir gül düşün...
Tikeni ayrı,
Yaprağı ayrı,
Birde beni düşün,

Bir gül düşün
Dikeni ayrı,
Yaprağı ayrı...

Herkes pirüpak imişde,
Ben, zamana ziyan olmuş, okyanusun ortasında ak görünen bir kirmişim.
İşte böyledir hayat azizim,

Dost diye.
Yüreğime koyduklarım
az olur benim..
Çünkü herkes dost değildir!

Her şey
#FANİ..!
Bugün günlerden
Babam!
Seni anlatmaya ne

Görmez misin,
Bir tanem, bağımlıyım ben artık...
Bak yine geldi şiir zamanım.

Ve sen,
yıkılmadan dur ayakta;
geçmişine takılıp kalma.

Sanki güneşi kendine çağırır,
Baharı taçlandıran papatyalar.
Ortasında güneşin yaprakları.
Beyazın endamı sınırsız...
İçime nakış nakış işleyen,
Annemin gelinliği gibi hayallerimi süsleyen,