Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Bitmeyen şiir kesikleri var yüreğimde,
her biri yarım kalmış bir yankı,
bir kelimenin içinden sızan sessizlik.

Yaramın izi yardandır,
Karanlıkta hasretini kucaklarken böyle mi özlenir?
Gözler nemli, yürekte sızı,
Hasretine peri masalı cümleler örüp,

Bu bir gerçek öykü anlatımı

... Ve sen,

Sudan sebeplerle şiirler yazar, ağlardık.
Kahırdan değil aşktan yanardık
Sen ille de aşk derdin...

Heves, tutku, ne ki?
Ben buğulu gözlerine vuruldum.
Sol yanımda oldu en büyük devrim.
Ey düşümdeki kadın,

Hayatımda değişik şeyler, var dedim bugüne.
Kuşlara buluta maviye gökyüzüne
anlatıyorum seni,

Sana dair maziye unutulmuş ısız bir kentte.
Sigaramın küllerinde kaldı bütün şiirlerim.
Sana bıraktığım.

Sana dair uzun bir maziye daldım,
Unutulmuş ısız bir kenttin is kokan sokaklarında,
Sen aklımdan geçerken,

Bir güneş doğuyor en zor anında,
Anadolu'mun semalarında,
Kaderi bu demiyor ülkemin,

Ne garip değil mi
Şöyle bir bakın
hayata
Ömrümüz her gün uçurum dibindeki bir yosuna tutuklu gibi yaşarız..