Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Hüznün ve sevginin adı,
"On Kasım"
Ülkeyi yasa boğan mavi gözlü Dev Adam,
Ülken karalar bağlamış,
Senin için kara yasta. Meşaleler ışık vermiyor,

Gülümsetemediğin'iz insanların ölümüne yas mı?
Tutacaksınız bu kazalar neden oluyor acaba?
Bunu bir araştırmak gerekir diye, düşünüyorum!
Yazık oldu bunca canlara

Gülüşünle Başlar

Şimdi nerelerdesin, hangi akşamın düşünde,

Uykularımda, derin dehlizlerdeyim.
İçimde, adını koyamadığım şeylere tarifsiz bir huzursuzluk var.
Kulaklarımda durmadan uğuldayan kocaman bir arı kovanı sızlar durur, huzursuzluğumun gölgesinde...

Huzursuzluk var
Uykumda uykusuzluğumda
Sanki kulaklarımda uğuldayan
Kocaman arı kovanın sesi var

Sevgi, insanın aynasıdır...

Kendinle mutluysan,
küsmemişsindir aynalara.

"Demem o ki..

İnsan arada bir,

"Bazen aynı yerde olmayabilir,
İnsan
ama aynı gökdedir..
Çünkü bütün evrene yeterlidir,

Bütün şehirlerin içindesin.
Gözlerimizi yüreğimizle
birleştiremediğimiz

Bir gül düşün...
Tikeni ayrı,
Yaprağı ayrı,
Birde beni düşün,