Bu sabah değil, her sabah
ruhumun anahtarını bırakırım sevgiye;
dönerken etrafımda yalancı dünya,
yeniden yeşersin diye çağırırım kalpleri,
Güzel bir ruhun varsa
başkasının ruhuna muhtaç olmazsın.
Kendi ışığında ısınır,
kendi renginde çoğalırsın
Evlerin yalnızlığı,
Evlerin içinde bin bir türlü hüzün,mutluluk,
Sevinç dolu evler...
Dışardan baktığımız zaman,
Gel seninle muhabbet edelim...
Eskiden olduğu gibi dertleşelim.
Üzüntülerini de al gel, sevinçlerini de.
Aldığın nefesin kıymetini bil,
Aldanma hayatın cilvesine.
Hoyratça harcama vaktini.
Akşamdan sabaha değildir zaman,
Ey kusur arayan gözler,
Edep, kusuru ifşa değil,
Ortmeyi öğretir.
Neticede kusur görene aittir.
Yaprak dökümü olmasın
hayatımızdan,
sevdiklerimizden.
Her Eylül bir başlangıç olsun
Eylül bize
tüm hüzünleri alıp geldi,
gökyüzü solgun bir kefen gibi
örtüldü dalların üstüne.
Ya dedim eyvah eyvah!
Sevdim delice...
Kime ne?
Tuttum elini...
Bırakmam bir kere,




-
Erhan Tığlı
Tüm YorumlarGüzel şiirlriniz hep sürsün, yüzünüz de daima gülsün.