Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

... Ve sen
Sihrli bir cümle söyle,
Sihrin kaynağı yüreğinizde,
Başka yerde aramayın

Geceye yağan hüzünleri sukute aşına olmuş gece,
Huzur dile tüm kalplere,
Hüzün uğramasın hanelere,
Göz yaşları akmasın anaların sessiz sessiz

.... Ve
Sen ne diyorsun?
Gece"ye dair dinginliğinle anlat bakalım.

Ve yine...
karanlığın içine gömülmüş,
aydınlanmayan bir gece.

Şimdi,
Yüreğini aç bana sevgili,
zaman daralıyor,
beklemekle soluyor çiçekler.

Herkes kadar dertli,
herkes kadar neşeli ol.
Yine de umduğun yerden değil;
geldiğin yerden sev,

Geldik ve gidiyoruz...
Bir varmışız, bir yokmuşuz gibi.
Ömür dediğin nedir ki;

Aşkın en güzel adıdır gelincik çiçeği,
Sevdasındandır hep boynunun büküklüğü.

Gözlerimden sanki kocaman,
Gemiler geçiyor, gökyüzü gibi,
Mavinin içinden yorgun bitkin, uykusuz göz kapaklarım.
Kapanmak istemiyor,

Bu satırları okuduğumda kalbimde eski bir sızı kıpırdadı.
Sanki yıllarca sessiz duran bir şey,