Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Güzel gözlerinin bakışındaki güzellikte,
Firari eyleme beni.
Şiir giyecek gölgesinde bahar kışlar barışa,sevgiye,
Aklımı başımdan çalmış yürek yakan kokunla aşk,

Sahte sevmeler gündem olmuş,
Haberin var mı senin.
Samimiyetler talan edilmiş.

Bu sabah değil, her sabah
ruhumun anahtarını bırakırım sevgiye;
dönerken etrafımda yalancı dünya,
yeniden yeşersin diye çağırırım kalpleri,

Güzel bir ruhun varsa
başkasının ruhuna muhtaç olmazsın.
Kendi ışığında ısınır,
kendi renginde çoğalırsın

Evlerin yalnızlığı,
Evlerin içinde bin bir türlü hüzün,mutluluk,
Sevinç dolu evler...
Dışardan baktığımız zaman,

Gel seninle muhabbet edelim
Bana dertlerinle gel dertleşim

Gel seninle muhabbet edelim...
Eskiden olduğu gibi dertleşelim.
Üzüntülerini de al gel, sevinçlerini de.

Aldığın nefesin kıymetini bil,
Aldanma hayatın cilvesine.
Hoyratça harcama vaktini.
Akşamdan sabaha değildir zaman,

Ey kusur arayan gözler,
Edep, kusuru ifşa değil,
Ortmeyi öğretir.
Neticede kusur görene aittir.

Yaprak dökümü olmasın
hayatımızdan,
sevdiklerimizden.

Her Eylül bir başlangıç olsun