Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Aynalara konuşan Kadın.
"Kâbus dolu uykularımdan acı ile uyandım yine bu saatte,
Ah! ah!" dedi

Denizin hangi mavisinde,
Gizledin gözlerinin masumiyetini,
İçinde aşk şiirleri kokuyor ey

Kaybolmuş bakışların,
karanlık bir ormanın
en sessiz patikası gibiydi;

Ah yar!
Gözlerin konuşuyor,
Gözlerin susmuyor.
Senden sonra engin denizlerin girdaplarındayım.

Ah yar!
gözlerinde özgürlüğe koşan kısrağın yelesi var
gözlerin konuşuyor
gözlerin susmuyor.

Deniz kenarında bir
gün batımında güldüm sana;
taşa sorsan dile gelirdi o an,

Kırışıklarımıda sevmeliyim, Yanaklarımda beliren güzelliği de... Gözlerime çektiğim kalemin dışında, Yoktur karışımım.
Ne estetik güzeliyim,
Ne de fondöten.
Sadece Allah'ın verdiği doğal güzelliktir, Aynada gördüğüm.

Diyorum ki sana;
Boş ver her şeyi, herkesi…
Sevgiyi düşün, tıpkı bir gül gibi,

Senin hikayen daha
bitmedi...!
O yüzden hiçbir zaman

Bayram geldiğinde
Mavi umutlar koyun ellerinizin ayasına.
Hiç olmazsa bir kereliğine,
Gülümsetelim çocukları.
Sevgi ile sarılsın kollarımız.
Belki bir bahar uyanır,