Gizli yara Şiiri - Eylül Çiçeği

Göğsümü gere gere "Benimdir" diyemedim,
Korkusuzca elini tutup da yürüyemedim.
Gündüzün aydınlığı bize yasaktı yârim,
Karanlık kuyularda tükendi benim ömrüm.

​Neden soktun sen beni bu çıkmazın içine?
Neden kıydın kalbimin o lekesiz göğsüne?
Seninle bir uykuyu bile çok gördü hayat,
Bana kalan sadece sitem, hüzün ve feryat.

​Cesurca sevemedin, gölgende sakladın yar,
O bencil yüreğinde bana sadece dert var.
Ben senin dünyana sığmayacak kadar tamdım,
Meğer ben bir korkağın masalına inanmıştım.