Gidiyorum Gurbet Ele

Rasimin Gönül Dili
206

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Gidiyorum Gurbet Ele

Gidiyorum şimdi, arkama bile bakmadan,
Göğüs kafesimde sönmüş bir yıldızın ağırlığıyla.
Ne geride kalan o kırık dökük anılar tutabilir adımlarımı,
Ne de penceremde asılı kalan dilsiz vedalar.
Adım yalnızlığın en ıssız coğrafyasına yazıldı bir kere,
Dağlar şahit, rüzgâr şahit, bu amansız göç yolculuğuna.

Bırakıyorum bu şehri, sokaklarında sesim kalsın,
Kaldırım taşlarına sinen o yorgun nefesim kalsın.
Dolaşsın türkülerim dilden dile, telden tele;
Bir garip ozanın iç çekişi karışsın akşam ezanlarına.
Her mısramda biraz daha eksildi ömrüm,
Her notamda biraz daha kanadı içimdeki gizli yara.

Ne arayanım kalır bu gurbet elde ne soranım,
Yollar uzar, ufuk çizgisi kaybolur gözyaşlarımın arasında.
Ben bir nehir gibi akıyorum denize varmadan kurumaya,
Kendi külümü savurarak yabancı ellerin rüzgârına.
Bırakın, sesim yankılansın dağların en kuytu yamacında:
Gidiyorum, geride ne bir pişmanlık ne de bir umut bırakarak.

Yabancı bir toprakta sökülür köklerim derinden,
Ne bu lisan anlar halimi ne bu rüzgâr tanıdık eser.
Adım unutulur zamanla evvel zamandan kalma bir masal gibi,
Sokaklarında kaybolduğum bu kalabalık şehirde,
Ben yine bir başına, ben yine en kuytudayım.
Sadece türkülerim kalır geriye, bir de rüzgâra emanet edilen o kırık dökük sesim.

Yürüyorum biter mi sandığınız bu dipsiz yollarda,
Altımda paramparça çarığım, sırtımda asırlık bir gurbet.
Ne bir el uzanır yarama ne bir candan "merhaba" gelir,
Herkes kendi telaşında, herkes kendi duvarının arkasında.
Olsun, bırakın kalsın adımlarımın izi bu taşlarda;
Bir gün rüzgâr dindirirse öfkesini,
Belki o zaman mırıldanır bir garip çocuk sokak aralarında,
O dilden dile dolaşan, benden parça koparan o yaslı türküyü.

Ve ben en nihayetinde, ne bir liman ne bir ev sahibi,
Sadece göğsümde taşıdığım bu ağır sükûnetle,
Karışıyorum akşamın o koyu ve merhametsiz rengine.
Gidiyorum işte;
Ne arkamda gözü yaşlı bir yar bırakarak,
Ne de bu gurbetin elinde boyun bükerek.
Türkülerim sarsın dört bir yanı dilden dile,
Ben kendi sessizliğimin tahtında,
Yokluğun en asil suretiyle kaybolup gidiyorum.

Rasimin Gönül Dili
Kayıt Tarihi : 24.08.2026 16:42:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!