Gecenin Gelişi Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir gece, haber vermeden çık da gel
Ay ışığı geceyi değil, seni açsın bana
Eski merdivenler,
Gelişini sakın kimselere fısıldamasın

Ruhum, uzun yolların ardından
Bir yolcu kadar yorgun
Sen yalnız gözlerime bak,
Bütün hikâyemi orada bulacaksın.

Sabaha kadar oturalım seninle
Saatler akmayı unutsun o anda
Dünya bizden habersiz dönsün;
Hiçbir yabancı kulak,
Kalplerimizin konuşmasını duymasın

Öylesine tükenmişim ki...
Bunu anlatmaya ne gözyaşı yeter,
Ne de suskunluk,
Kalbimin gizli odasının sahibi sensin;
Ben söylemeden de sen hâlimi anlarsın.