Gecem Beni Avuttu Şiiri - Ebubekir Aktaş

Gölgeler düşünce yorgun yüzüme,
Bir damla yaş düştü sönmüş közüme,
Kimseler bakmazken nemli gözüme,
Dinmeyen sancımı gecem avuttu.

Rüzgârlar susturdu bütün sesleri,
Üstüme kapandı keder sisleri,
Silerken içimden boş hevesleri,
Çaresiz ağrımı gecem avuttu.

Örttü karanlığı üşüyen tene,
Sırdaşlık eyledi boyun bükene,
Gündüzden yadigâr kanlı dikene,
Kanayan bağrımı gecem avuttu.

Vefasız yollarda yoruldu adım,
Kırıldı çırpınan iki kanadım,
Duyulmaz kimseden sessiz feryadım,
Çekilmez kahrımı gecem avuttu.

Tükendi içimin bitmez coşkusu,
Kayboldu dünyanın rengi, kokusu,
Sardı her yanımı hiçlik duygusu,
Savrulan gölgemi gecem avuttu.
2012