MUHTEMEL AŞK
Sana rastladığım gün, kader ilk kez kendi yazdığı cümleyi sessizce okudu. Ne adını ezberledim önce, ne de yüzünü... Ben, gözlerindeki yorgunluğun benim yalnızlığıma benzediğini sevdim.
İnsan , hiç dokunmadığı bir omzu özler mi? Ben özledim... sen, varlığınla değil, ihtimalinle yer ettin içimde.
Kalbin "kal" dese de bırak dudakların,
"Git" demeye mühürlü kalsın...
Bir bakışla başlayan hikâyemiz,
Sessiz bir vedada yarım kalsın.
Seninle kurduğum her cümle,
NADİDE ŞARKIM
Orkestrada çalan her tınıda sana rastlıyorum.
Kemanın ince sızısında, piyanonun suskunluğunda…
Bir nota düşüyor gecenin koynuna;
Nefes aldığın şehir ne kadar şanslı...
Sokak taşları bile adımlarını ezberlemiştir şimdi.
Rüzgâr, saçlarının arasından geçerken
Bir daha ayrılmamaya yeminlidir telinden.
Kim bilir?
Ne Sen Güldün Ne Ben Güldüm Sevgilim
Ne sen güldün… Ne ben güldüm sevgilim… Sanki kader, İkimizi aynı acının içine koyup Ayrı ayrı susturdu.
Talih bize oyun oynadı, Hem de en zaliminden… Tam “tamam” dediğimiz yerde Bir ömür eksik bıraktı bizi.
Sen başka şehirlerin sessizliğine düştün, Ben gecelerin içine…
Oysa biz, Kötü insanlar değildik sevgilim. Birbirine geç kalan İki yarım kalptik sadece. Belki zaman yanlıştı, Belki dünya… Ama sevgimiz yanlış değildi.
NEYİ DEĞİŞTİRECEK?
Özledim...
Fakat özlediğimi bilmen neyi değiştirecek?
Hasret, adını duyunca dinen bir yağmur değil ki
tek bir cümleyle dinsin.
O Ev
Bir evimiz vardı, tek katlı, gösterişsiz ama huzurlu.
Önünden bir dere geçerdi, suyu durmadan konuşurdu taşlarla. Biz bazen susardık, dere anlatırdı içimizden geçenleri.
Bahçesi vardı... Toprağı yorgun değildi henüz. Domates kokardı yazları, biber kokardı, nane kokardı avuçlarımız.
Okyanus Dibindeki Siyah İnci
Sen, herkesin mavi sandığı denizlerde benim bulamadığım kıyıydın.
Dalgalar vurdu ömrüme, fırtınalar geçti içimden, nice gemiler battı gecelerime; ama hiçbirinde senin kadar derine inmedi yüreğim.
sen, gözlerden saklanan bir sır gibi, okyanus dibindeki siyah inciydin.
Okyanusun Derinliğindeki Mavi Düş
Okyanusun derinliğindeki mavi düşte saklısın,
dokunulmamış bir sessizlik gibi içime akarsın…
ne zaman gözlerimi kapatsam
suya karışmış bir kalp atışı olursun.
Gözlerin; kehribar rengi bir düş,
İçine düştüğüm an, zaman durdu.
Sarıldım her bakışında sessizliğe,
Kalbim, sonsuzluğun eşiğinde vurdu.
Ellerin; rüzgârda harlanan bir ateş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!