Uzak diyarlardan çıktım Gallipoli yoluna
Dalgalar dalga aştım geldim kıyı boyuna
Bilmezdim meğer getirmişler bizi oyuna
Gece yarısı
Ay yumuşak ve narin bir şekilde alçalırken
Yıldızlarsa olanca çıplakken
Bana sırları anlatan kahkahanı
Issız sokakta işittim
Gel seninle biz gidelim
Bulunamaz o şehirlere
Yaşayalım hep özgürce
Gönlümüzce neler istersek
Bir gemiyle belki tekne
Gözlerinizde yalanlar seziyorum
Ülkemin dağlarına yaptıklarınız sonrası
Olan bakışlarınızda
Aynı bu tür sahtekarlıklar vardı
Dağlar
Sanki yemyeşilmiş gibi sandırma bakışları bu
Şimdi gölgesiz kalan bankların üzerinde
Hala aşıklar oturuyor
Ve hala itiraf edemiyorlar aşklarını birbirlerine
Yer tutup
Yan yana durup
Bir zaman olur diye bekliyorlar
Uyandım
Açtım camı baktım
Dağlar duman
Dağlarda açmış çiçekler
Toplanıyor çiçekler
Ellerinde çocukların
Gözlerinin şefkati
Ah o kahvelerin en güzeli
En lezzetlisi
Gözlerinin o derin sakin bakışı
Her derde deva dokunuşun
O güzel
Şimdi seni bana soranlar var
Silsile silsile aynı sözler, laflar
Ben ki artık mahallenden çekildim
Senindir o caddeler ve dar sokaklar
Ben konuşmuyorum senin üstüne
Güneşi sandalıma koydum
Kirletmesinler diye
Seher vaktinde
Asıldım küreklere
Çek babam çek
Aslan balıklarının kortejinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!