Gallipoli Önünde Şiiri - Galip Uçar

Uzak diyarlardan çıktım Gallipoli yoluna

Dalgalar dalga aştım geldim kıyı boyuna

Bilmezdim meğer getirmişler bizi oyuna

Patlayan gökyüzü değil, gözlerim oldu

Kör oldu gözlerim, dostlarım artık yoktu

Evimin ışığı hayallerimde soldu

Gallipoli önünde gençliğim öldü

Toprak kayar ayaklarımdan, düşlerim uzak

Dumanlar içinde kayboldum çığlıklar tuzak

Ben düşsem de toprağa hatıralarım kalacak

Patlayan gökyüzü değil, gözlerim oldu

Kör oldu gözlerim, dostlarım artık yoktu

Evimin ışığı hayallerimde soldu

Gallipoli önünde gençliğim öldü

Mektupta annemin sesi yüreğime saplanır

Yarim yıldızlarca uzak ciğerime yaslanır

Şu şarapnel parçaları etlerime saplanır

Patlayan gökyüzü değil, gözlerim oldu

Kör oldu gözlerim, dostlarım artık yoktu

Evimin ışığı hayallerimde soldu

Gallipoli önünde gençliğim öldü

Rüzgar bir gün fısıldar mı şu garip yokluğumu

Çıkınımda umut kalmadı yitirdim son umudumu

Görmediğim şu tüfek kollar ölümle boşluğumu

Patlayan gökyüzü değil, gözlerim oldu

Kör oldu gözlerim, dostlarım artık yoktu

Evimin ışığı hayallerimde soldu

Gallipoli önünde gençliğim öldü