Bir şans versen meleğim
Bir baksan ah bir gülsen
Güneş gibi doğsan birden
Katran kara gecelerime
Mecnun gibi uğrunda çöllere düşer
Ferhat gibi dağları deler geçer
Sensiz şafaklar sökmez
Güneş doğar belki evet
Ama günlerim aymaz
Bilmezsin kara gözlüm...
Seni konuşurum sessiz
Bu sabah son kez
Son birkez kalktı yataktan
Derin bir nefes çekti
Ateş gibi bir buse kondurdu
Buz tutmuş dudaklarıma
Karşılık vermek istedim
Yine sensizliğin dudaklarında
Usul usul batıyor güneş
Ve bir yarısı batan güneş ışığının
Bir yarısı senin gözlerinin parıltısında
Masmavi dalgalanıyor duygularım...
Hunharca katlettim satırları
Hiç acımadan yazdım durdum
Kimbilir kaçıncı mektuptu bu
Kaçıncı toplu katliam kağıtlara...
Topraklar örtündü üzerime
Günün birinde ayrılıktan habersiz
Ve birgün kavuşmaktan ümitsiz
İşe oldu kaderin isteği çaresiz
Ayrıldık benim can dostum...
Yüzlerce sözcük içinden seç birtane
Gölgenin ensesine söylüyorum
Yüzünün cephesine söyleyemediklerimi
Hatırlar mısın son görüşmemizi
Yüzün önüne eğilmiş sesin korkak
Dilin sürçerek biraz da zorla söylemişti
“Kusura bakma bu aşk bitti”
Güneş oldunda sıcacık
Hergün yeniden battın mı
Sabahları tekrar canlanıp
Akşamına öldürüldün mü
Renk renk açıp çiçek gibi
Hoyratça solduruldun mu
Benim silahımdır besteler
Kurşunlarımsa notalar
Lojistik destekte duygular
Yardım ve yataklıktan aranıyor
Sorgulanmak üzere evet
Suçludur ellerim ve dilim...
Bir sevgi bulmacasında
Kare kare bölünmüş canım
Yandığı kadar yanıyor zaten
Soldan sağa üç harfti işkence...
Ben seni anlayamadım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!