Gecelerin gölgesine sakladım
Gündüzleri bir ağaç kovuğunda
Kimselere göstermedim gözyaşımı
Yalansa yalan de...
Bari herşeyini al sana ait
Önümde dumanlı bir yol
Ucu yok bucağı belirsiz
Senden gelir sana dönmez
Olsun yalnızlık ta güzeldir...
Düşlerimde kalır bedenin
Günlere acımıyorum artık
Seninle güzellerdi diye
Güllere su vermiyorum
Seni benzetirdim onlara
Ama öğrendim benzerliğini
Onlarda aynı senin gibi
Daha doğmadan yazılmış yazım
Daha doğmadan anlıma bu sevda
Kaderim bağlanmış iki mavi göze
Sen benim tek vazgeçilmezim...
Yapraklarım kurumuş düşmeden yere
Zergavut’un karşısında oturuyorum
Elimde kağıt kalem ve hasretin
Güneş usul usul batarken günden
Yine birşeyler yazmak geldi içimden...
Sen kokan bir esinti var havada
Yüreğin yangın mahali
İçerin deprem bölgesi
Ve ruhun olay yeriyken
Suspus olmaktır zor olan...
İçinde birikmişken zehir
Sabahın bir kör vaktinde
Daha güneş bile doğmadan
Sen vardın aklımda uyandım...
Öfkeyle kalktım yataktan
Ve kendime kızdım sırf seni
Geceleri sana sarılamadan yattın mı
Ve yine sensiz rüyalara daldın mı
Her sabah yalnızlığa uyandın mı
Sen sensizlik nedir bilir misin...
Avuçların soğuk ve yalnız kaldı mı
Gece sen gündüz sen
Rüyamda düşümde sen
Bir baksan bir görsen
Acıyıpta halime dönsen
Neler çekiyorum bilsen
Beklemekten yoruldum
Bir demet yasemen yetecek
Yada bir kerecik gülüşün
Birtek seviyorum deyişin
Bitirecek içimdeki depremi
Elimden kazayla çıktı şiirler
Kazara gönül verdim sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!